‘Wat als ik mijn portemonnee uit het raam gooi, het eerste vliegtuig naar de Amazone neem en daar voor de rest van mijn leven tussen en in de natuur ga wonen?’

Vanuit die gedachte zijn vele van de gepresenteerde werken van Wesley Haex ontstaan. De mysterieusheid van de jungle – haar ondoordringbaarheid, gelaagdheid en stille kracht – fascineert hem al geruime tijd. Niet als exotisch tafereel, maar als mentale ruimte: een denkbeeldige plek waar tijd vertraagt en instinct de bovenhand krijgt op controle.

In deze reeks werken krijgen planten een bijna menselijke aanwezigheid. Ze zijn geen achtergrond, maar het onderwerp zelf. Ze roepen vragen op. Wat zie ik eigenlijk? Die fundamentele twijfel is essentieel in Haex’ praktijk. Hij nodigt de toeschouwer uit om niet meteen te benoemen, maar te ervaren. De organische vormen lijken te ademen, te groeien, zich terug te trekken of net stand te houden. Ze balanceren tussen herkenbaarheid en vervreemding.

De jungle is hier geen letterlijke voorstelling, maar een innerlijk landschap. Hoewel planten centraal staan in de gepresenteerde werken, is realisme niet echt het doel. Vormen ontstaan intuïtief. Ideeën groeien uit tot beelden die gedachten en gevoelens tastbaar maken. De werken creëren een ruimte van stilte en spanning, waarin kwetsbaarheid en veerkracht naast elkaar bestaan. Wat op het doek groeit, groeit ook als idee: een verlangen naar verbinding, vertraging en een andere manier van leven.

De vernissage duurt tot 17.00 u. Hierna is de expo te bezoeken tot 14 februari 2027 tijdens de openingsuren en voorstellingen van De Zeepziederij.